
In alweer deze 10de blog van Monique, het onderwerp foto's.
Ik maak graag foto’s maar sinds de smartphone er is gebruik ik mijn mooie Canon camera eigenlijk niet meer. Destijds was ik ontzettend blij met mijn eerste Canon waar uiteraard nog een rolletje in moest. Dat was best een priegelig klusje en ik was ook altijd opgelucht als het weer gelukt was. Als het rolletje vol was bracht ik het naar de fotograaf en na een week kon ik de foto’s ophalen. Dat was een leuk maar ook spannend moment want je wist nooit welke foto’s gelukt of mislukt waren.
Ik was al snel tevreden en liet meestal geen “mislukte” foto’s achter bij de verkoper want dat kon toen.
Later kocht ik een digitale camera en daar zaten zoveel mogelijkheden op dat het me duizelde. Ik vond het geweldig dat ik meteen de foto kon zien die ik gemaakt had en als de foto me niet beviel drukte ik op het knopje “delete”.
Ik maakte ontelbare foto’s want de beperking van een vol rolletje bestond niet meer. Ineens konden we via de computer digitale fotoboeken maken en wat een uitkomst was dat. Niet meer foto’s inplakken met van die onhandige plakkertjes die na verloop van tijd toch weer loslieten of lades vol met losse foto’s die niet ingeplakt werden. Uren heb ik besteed aan het maken van digitale fotoboeken want ook het digitaal maken van een album was een tijdrovend klusje. En na al dat knippen, plakken en digitaliseren heb ik een probleem…….
Wat doe ik met al die albums waar uiteindelijk toch betrekkelijk weinig in gekeken wordt?
Waarom maken we eigenlijk foto’s? Eerlijk gezegd is het bekijken van foto’s toch meestal heel dubbel. We zien dat we ouder zijn geworden, dat levensfases zijn afgesloten en nooit meer terugkomen, dat er steeds meer dierbaren op staan die er niet meer zijn. Dat is toch eigenlijk pure zelfkwelling?
Toch kan ik die neiging van “even een foto maken” nauwelijks onderdrukken als er iets leuks gebeurt of als er iets te vieren valt. Misschien toch om de tijd, die steeds sneller lijkt te gaan, even stil te laten staan? En eerlijk is eerlijk, sommige foto’s geven ook kracht en hoop en dat is iets wat me in de Coronatijd heel duidelijk is geworden. Die ene foto die ik maakte tijdens de grote demonstratie in Amsterdam van die enorme mensenmassa in de straat, geeft mij altijd nog een overweldigend gevoel van blijdschap, opluchting en hoop.
Ik was niet alleen.
Wilt u graag contact met een Vrij Leerdam, heeft u een vraag of wilt u deelnemen aan een van de werkgroepen. Neem contact op via ons mailadres. Wij nemen zo snel mogelijk contact met u op.
Vrij Leerdam verstuurt meerdere keren per jaar een nieuwsbrief. Wilt u deze ontvangen? Meld u aan.