Blog 12: Afscheid

Onze blogster Monique is weer in de pen gekropen en heeft blog 12 geschreven over afscheid; het overlijden van Robert Jensen.

Net voordat ik wilde beginnen met het schrijven van een blog kwam er een appje van mijn zoon binnen met de tekst “Robert Jensen is overleden”.

Het duurde even voordat het tot me doordrong wat er stond. Ik kon het namelijk echt niet geloven. Vrij snel daarna verschenen er berichten over zijn overlijden op allerlei mediakanalen en waarschijnlijk komen straks ook de commentaren uit diverse hoeken.

Hij was geliefd maar werd ook verguisd door mensen die het gangbare narratief volgden en nog steeds blijven volgen.
Ik ben hem heel erg dankbaar voor zijn mooie podcasts en ik durf ook te zeggen dat het volgen van deze podcasts mij door die bizarre en dystopische cojonaperiode heeft gesleept. Ook over het klimaat was hij vanaf het begin heel duidelijk en soms leek het wel of hij een voorspellende gave had. Hij noemde zich dan “Jens Baba” en ik weet nog dat ik weleens dacht “dat kan toch niet waar zijn” maar alles ontvouwde zich precies zoals hij dat had voorspeld. Wat hem bijzonder maakte was dat hij naast alle bizarre gebeurtenissen ook  lichtpuntjes zag, wat soms echt heel knap was, want wat was het een donkere periode de afgelopen jaren. Een periode waarin ik regelmatig gedacht heb dat ik in een ontzettend slechte B film terecht was gekomen en ik als enige acteur alles “anders” zag. Gekmakend was dat en soms ook angstaanjagend. Mede door Robert Jensen lukte het me om mijn eigen gevoel te blijven volgen en overeind te blijven. Filip van Houte van “Hete Hangijzers” heeft een mooie podcast gemaakt over Robert Jensen en via Spotify is deze te beluisteren.

Filip deelt in deze podcast ook allerlei inzichten over het leven en het is denk ik goed om daar eens over na te denken en bij stil te staan want het leven is echt maar heel kort.
Er is maar een klein lichtpuntje nodig om het donker te verdrijven dus laten we met z’n allen in 2026 veel lichtpuntjes gaan creëren.

Ik sluit af met mooie woorden van Robert en ik hoop dat hij vanaf een wolkje blijft meekijken naar die ontzettend rare maar tegelijkertijd ook prachtige wereld!

“Onze tijd op aarde is tijdelijk.
Geniet ervan.
Haal er het beste uit, wees lief voor jezelf.
Volg je dromen.
En wees niet bang voor de dood”