Blog 6: Geheugen

Mijn hoofd lijkt soms net een bol wol die in de war zit en het proberen te ontwarren zorgt ervoor dat alles nog vaster komt te zitten. Ik zou willen dat ik alle belangrijke info kon onthouden, maar dat lukt me helaas niet en dat vind ik heel irritant. 

Soms weet ik het even niet meer. Verdwaal ik door alle informatie die ik heel de dag  absorbeer door podcasts, artikelen, boeken etc.

Mijn hoofd lijkt soms net een bol wol die in de war zit en het proberen te ontwarren zorgt ervoor dat alles nog vaster komt te zitten. Ik zou willen dat ik alle belangrijke info kon onthouden, maar dat lukt me helaas niet en dat vind ik heel irritant. Het is mij opgevallen dat mensen met een goed geheugen verbaal ook veel sterker zijn omdat ze hun verhaal kracht kunnen bijzetten met allerlei info die ze hebben onthouden. Tijdens discussies weet ik vaak wel dat ik iets zinnigs te vertellen heb over een bepaald onderwerp, maar krijg ik meestal niet op tijd het juiste deurtje in mijn hoofd geopend om helder te formuleren wat ik bedoel. Dit zorgt ervoor dat ik regelmatig gefrustreerd afdruip tijdens een discussie om later te bedenken wat ik had willen zeggen. Ook merk ik dat ik soms niet eens meer in gesprek ga over een specifiek onderwerp omdat ik bang ben dat ik niet duidelijk genoeg mijn standpunten kan vertellen en daardoor niet serieus genomen word.

Ik zou hier natuurlijk voor in therapie kunnen gaan (je kunt tenslotte voor alles in therapie) maar het is misschien slimmer om erachter te komen hoe topbestuurders, politici en andere bobo’s hiermee omgaan. Blijkbaar hebben zij of een fotografisch geheugen of een groot aantal adviseurs en scriptschrijvers achter zich.

Een fotografisch geheugen komt statistisch gezien niet heel vaak voor dus ga ik van het laatste uit. Tja, dan heb ik dus een probleem want ik heb geen adviseurs of scriptschrijvers achter me staan en het is ook niet verwachten dat dit ooit gaat gebeuren. Ik realiseer me ineens dat er nog een derde optie is en dat is “schrijven”.

Tijdens het schrijven is er tijd om na te denken, info op te zoeken die je vergeten bent en om zinnen aan te passen. Dan is er toch nog een beetje hoop voor me want iets schrijven begin ik steeds leuker te vinden en al schrijvend begint die verwarde bol wol in mijn hoofd ook minder warrig te worden.

Een selectief geheugen zou ook niet verkeerd zijn bedenk ik nu net. Werkt blijkbaar heel erg goed want je kunt er zelfs minister president mee worden😉.

Liefs, Monique Boon